Heel lang geleden, nog voordat er schaakcomputers en schaakprogramma’s zoals Stockfish waren, speelde ik ook correspondentieschaak. Je werd lid van de Nederlandse Bond van Correspondentieschakers en meldde je aan voor een toernooi of een meerkamp. Met behulp van een speciale briefkaart verstuurde je per post je zetten. De tijd tussen de datum van afstempelen en de datum van ontvangst was de bedenktijd voor een zet. Om kosten te besparen kon je ook een reeks van zetten voorstellen. De bedenktijd per zet was drie dagen.

Om misverstanden over een zet te voorkomen werd niet de normale notatie gebruikt, maar een numerieke. e2-e4 werd dus 52-54. Ergens in de jaren tachtig heb ik nog eens een prijs gewonnen in een zeskamp. Het kaartje hieronder was de prijs.

Om mijn partijen bij te houden had ik een speciale map met kleine kartonnen schaakbordjes, waarop je plastic stukjes kon insteken. Je had nog geen computers met programma’s waarin je je partijen kon opslaan en bijhouden. Die map met de kartonnen bordjes heb ik waarschijnlijk bij een verhuizing gedumpt.

Correspondentieschaak wordt nog wel gespeeld, maar met de komst van sterke engines zoals Stockfish 17.1 is de lol er wel af. Vrijwel alle partijen in een toernooi eindigen in remise.

Martien Brand